Menu Close

IJsland is nat… Erg nat!

Langzaam slaan de ruitenwissers van links naar rechts en weer terug naar links. Vol overtuiging en zonder te klagen halen ze bij iedere veeg de steeds weer terugkerende waterdruppels van het raam. Ook vandaag weer valt de regen met bakken uit de hemel. Toch ziet IJsland er -voor zover we het kunnen zien- weer bijzonder uit. Het eens zo fris groene gras presenteert zich nu als een gouden deken en geeft op geheel eigen wijze kleur aan het landschap.

We rijden dan ook over een van de mooiste maar wat onbekendere routes in IJsland, Thjorsurdalur. Tussen de buien door weet het landschap ons keer op keer te verleiden de auto te verlaten om het landschap fotografisch vast te leggen.

Onze eerste stop wordt de Hjalparfoss. Een mooie dubbelle waterval mond hier uit in een liefelijk meertje. Omgeven door zwart gesteente bruist het witte water ongeveer 20 meter naar beneden. Het is de regen die na ongeveer 20 minuten bepaald dat we hier alweer lang genoeg zijn gebleven. We vluchten terug naar de auto met als volgende doel het mooie Gjain. Helaas is de weg naar Gjain afgesloten. Het is ook meteen duidelijk waarom. Van een weg is hier eigenlijk geen sprake. Het regenwater heeft bezit genomen van de weg. De weg is weg.

We rijden verder in de hoop de Haifoss te kunnen bereiken, maar nemen eerst nog een andere aflag. Hoewel hier geen highlights zijn te vinden, blijkt de keuze niet slecht. Mooie vergezichten en velden bedekt met ijsformaties strekken zich voor ons uit. Het kleine beetje zonlicht dat een beetje flauw door het wolkendek weet te priemen geeft het landschap een bijzondere aanblik.

spiegeling

Aan het eind van de route komen we uit bij een stuwmeer dat bijna geheel bevroren is, en waar we met het laatste beetje zon van deze dag nog wat plaatjes weten te schieten.

waterval

De afslag naar Haifoss ziet er veel belovend uit. Dat wil zeggen; er staan geen borden om aan te geven dat de weg is afgesloten. Grote delen van de weg zijn echter opgegaan in het vele water er omheen.

Door drooggebleven stukken is de ligging van de weg nog wel te reconstrueren. Vlak bij een hut begint de weg te stijgen en wordt dan ook weer gewoon zichtbaar. Een paar kilometer lang gaat het buitengewoon goed en lijken we de Haifoss te kunnen bereiken. Helaas begint de auto dan steeds meer de grip op het zand te verliezen. Met moeite houden we de auto enigszins in het spoor, maar steeds vaker lijkt het erop dat we de strijd met de modder niet gaan winnen en vast zullen komen zitten. Er zit niets anders op dan de auto te keren en terug te rijden naar de hoofdweg. Onderweg schieten we af en toe nog een plaatje.

bij hekla

paardjes

Kilometers later komen we aan bij de Seljalandsfoss. Een paar minuten hebben we de waterval voor ons zelf. Dan komt een touringcar en lijkt het terrein bijna een festival terrein. Het is bijna grappig om te zien hoeveel verschillende kleuren (felle kleuren) regenjassen er bestaan. Bij sommige vraag ik me echt af wat de mensen dachten toen ze hem kochten. Zwarte, groene, blauwe, oranje en enkele waarvan ik niet wist dat die kleur bestond. Als even later een 10 tal zware jeeps uit de richting van Thorsmork komt aangereden is het feest helemaal compleet. Wij wandelen even naar een paar verderop gelegen watervallen, en keren pas weer terug als de bus zijn passagiers weer heeft opgeslokt en zijn route weer heeft vervolgt.

seljalandsfoss

Tegen beter weten in nemen we even de aflag naar de Skogafoss. Tegen beter weten in, want eigenlijk is het vanaf de ringweg al duidelijk dat het weer te slecht is om mooie foto’s van de waterval te kunnen maken, of zelfs maar te kunnen genieten van zijn aanblik. Een grauw grijze massa water stuwt een eveneens grauwe grijze nevel weer de hoogte in die nauwelijks in kleur verschilt van de openstaande hemelsluizen die vandaag volledig zijn geopend.

Bij Reynisfjara hebben we iets meer geluk. De wind is enorm en zweept de golven hoog op. Met donderend geweld slaan de golven stuk op het pekzwarte en vrijwel verlaten strand. In de beschutting van de berg staan we redelijk droog en eveneens uit de wind. Toch komt ook nu het gevaar van boven. De lucht boven ons is gevuld met activiteit van enkele honderden meewen. Die laten zo nu en dan wat vallen. 99% is gelukkig mis, maar zo af en toe vind je plots wat witte smurry terug op je regenjas, regenbroek of zelfs op onze camera’s. De poetsdoekjes zijn onder handbereik en regelmatig nodig.

Wat fotografie betreft zijn we helemaal hot. We hebben een zwart strand, grijze lucht, grijze golven, bijna witte meeuwen. We fotograferen nu 50 tinten grijs. Dat moet dus helemaal goed komen. Zo af en toe komt er een verdwaalde tourist het strand op, maar meestal hebben die het spectakel binnen 5 minuten wel gezien en laten ze zich terugwaaien naar hun auto.

reynisdrangar

Als wij zover zijn om te verkassen naar onze volgende fotostop loopt het strand vol met een 40 tal mensen. Waarschijnlijk is er net een bus gestopt. De durfals zijn diegene die het dichts bij de branding durven te komen en vervolgens met hun rug naar de aanstormende golven gaan staan. De durfals zijn ook diegene die even later nat tot aan hun knieeen weer afdruipen naar de bus. Een praatje met een van de andere buspassagiers leert ons dat er in de bus wel degelijk hiervoor is gewaarschuwd. Even later staat de reisleidster op het strand en neemt alle badgasten weer mee terug naar de bus. Voor ons ook de hoogste tijd om weer te verkassen.

Tussen de buien door

Het is nog donker als wij het hotel verlaten. Niet alleen zijn de dagen korter in dit jaargetijde, maar een dik wolkendeken houd het beetje zonlicht waarop we hadden gerekend ook nog voor een groot deel tegen. De planning is om naar Krýsuvik te rijden. Een bordje met de afslag naar Selantangar gooit echter roet in het eten. Dat is het voordeel van het niet werken met een planning. Je stopt gewoon zodra je iets ziet wat de moeite waard is. Bovendien is het licht even interresant geworden en willen we daarvan profiteren.

selantangar2

De overblijfselen van een oud vissersdorpje en het aangespoelde hout schetsen een mooi decor voor enkele foto’s. Terwijl krijsende meeuwen het gevecht aan gaan met de golven om wie het meest geluid kan voortbrengen zoeken wij naar de meest interresante manier om een en ander in een mooie compositie bijeen te krijgen.

Na een rondje Krýsuvik dat er met bewolkt weer een stuk minder sprankelend uitziet dan ik gewend ben rijden we via Selfoss verder naar het hete bronnen gebied van Geysir. We houden een korte stop bij de waterval Faxi.

faxi

Een korte stop is een relatief begrip. Terwijl wij ongeveer 45 minuten bezig te zijn de waterval er op zijn voordeligst uit te laten springen op onze foto’s zien we verschillende touringcars stoppen. De mensen die er uitstappen krijgen maximaal 5 minuten alvorens de bus er weer vandoor schiet richting het volgende natuurwonder van IJsland.

Wij nemen er ons gemak van en veranderen regelmatig van idee waar we nu weer heen willen gaan. Vlak voor dat ik af wil slaan naar Geyser ontspringt bij mij het brilliante idee om eerst naar de Bruarfoss te gaan. Als het 2 kilometer lange pad dat naar deze waterval leidt niet bestond uit een 20 centimeter dikke plak met modder was het idee nog echt briljant geweest ook. Er blijft voor ons niets anders over dan toch maar naar Geysir te rijden.

Voor een koude en natte wintermaand is het erg druk bij Geysir. Veel bussen en minivans laden bezoekers in en uit. Door het weer doet vooral het vlakbijgelegen souvenierswinkel annex koffiehuis goede zaken. Ook ik laat dit keer mijn camera in de tas. Een 20 meter hoge grijze stoompluim fotograferen tegen een eveneens grijze wolkenlucht levert echt geen mooie platen op.
Een kop koffie later zetten we koers naar Gullfoss.

Het blijft toch altijd weer een indrukwekkend gezicht. Het grommende geluid van het water dat over de rand naar beneden stort, de opspattende nevel en vervolgens het klotsen van het water dat zich een weg baant door de lange kloof aan de voet van de waterval.
De oevers op plaatsen voorzien van een laag ijs vormt een ander dan anders decor voor de waterval. Een mooie afsluiter voor deze dag.

gullfoss

Fotografie reis februari 2013

In de trein, op schiphol en in het vliegtuig probeer ik door hazenslaapjes compensatie te zoeken voor de korte nachtrust van de afgelopen nacht. Het concert van Sigur Rós was meer dan fantastisch. De afsluiter van het concert, het nummer Popplagið wist de hele Heineken Music Hall weer op zijn kop te zetten. Op CD al een geweldig nummer, maar live met zoveel energie gespeeld geeft het aan het nummer een hele nieuwe dimensie.
Dit keer ga ik naar IJsland met Leon, mijn broer. Gewoon even genieten van de nauur, fotografie, en meteen te kijken naar eventuele nieuwe mogelijkheden voor mijn fotografie reizen.

De prijs van de korte nacht van gisteren betaal ik nu. Paracetamol is weer eens mijn beste vriend en sleept mij door de dag.
Ik ben blij als de stewardesses van Iceland Air rond komen voor het aanbieden van drankjes en kleine snacks. Vooral een kop koffie is nu meer dan welkom. Omdat het nogal warm is in de cabine van het vliegtuig heb ik mijn trui enigszins opgefrommeld op mijn schoot gelegd. Dat moet de voorzienigheid zijn geweest, want zodra de stewardess mijn koffie heeft neergezet stoot ze met het eveneeens bestelde broodje de koffie om. Gefilterd door mijn trui en broek komt de koffie niet zo heet op mijn huid terecht. Een erg warme sensatie, maar geen verbranding. De stewardess trekt wit weg en informeert meteen of ik mezelf verbrand heb. Ze snelt weg en komt even later terug met een flinke voorraad doekjes waarmee ik de ergste rommel op kan ruimen. Mijn trui gaat mee naar de keuken om gedroogd te worden. Gelukkig vlekt koffie niet en trekken de vlekken snel weg. Een tweede kopje koffie blijft gelukkig wel recht. Ik hoop dat dit geen voorteken is voor de rest van de reis.

Op Keflavik halen we onze wagen op. Niet de Toyota Rav 4 die we eigenlijk wilde, maar een Volkswagen Tiguan. Hij zal ons best naar de plaatsen brengen waar we heen willen. Omdat het al laat is maken we even een klein rondje via Gunnuhver en Reykjanesviti naar Hotel Keflavik. Het weer is nogal somber en de schemering valt al snel in. Niet de omstandigheden om veel te fotograferen, maar toch wel leuk om even uit te waaien.

reykjanesta

 

selantangar

Aangekomen bij het hotel is na een korte douche een avondmaal en een pilsje de puf op. Als een blok val ik in slaap. Geen rustige slaap, maar een vol met flarden van dromen, veel wakker worden mezelf verdwaasd afvragen waar ik ben om vervolgens weer net zo hard in slaap te vallen. En omdat ik met mijn duffe hoofd gisteren wel de tijd van mijn camera goed heb aangepast aan de Ijslandse tijd maar dat met mijn telefoon annex wekker heb nagelaten klop ik een uur te vroeg bij Leon aan de deur om naar het ontbijt te gaan. Niet handig dus…

In een woord WOW

Gisterenavond na het avondeten zo rond 21:30 stapten we nog even naar buiten om te checken of er Noorderlicht aan de hemel zichtbaar was. Een felle streep groen licht trok van noord naar zuid over ons hotel. Natuurlijk snelden we met zijn allen weer naar binnen om even later gewapend met camera, statief en alles wat er verder bij komt kijken weer buiten onder dit geweldige schouwspel konden staan en onze objectieven naar boven konden richten. Al snel bleek dat we in de omgeving van het hotel te weinig mogelijkheden en teveel lichtvervuiling hadden om het noorderlicht goed vast te kunnen leggen. Na kort overleg besloten we met de bus naar een andere locatie te rijden waar we ver weg van alle verlichting een beter zicht hadden op het Noorderlicht. We vonden deze locatie bij de afslag naar de Svinafelljokull De ene na de andere Wow klonk door de nacht. Soms na het kijken van de zojuist gemaakte opname, maar meestal voor het moment waarop het noorderlicht door middel van een knap staaltje choreografie een unieke beweging aan de hemel zichtbaar maakte. 

 

Het gevolg was natuurlijk wel dat we de volgende dag allemaal toch wel erg moe waren. Het programma liet gelukkig toe om het erg rustig aan te doen. Ondanks de regen togen wij naar de Svartifoss die nu niet alleen werd ingesloten door de zwarte basaltkolommen, maar ook door de meest prachtige en warme herfstkleuren die je je maar kunt indenken. Op onze weg terug werden we door 3 sneeuwhoenen opgewacht die bezig waren zich om te kleden naar hun winterdracht. Daarna was de Skaftafelljokull aan de beurt gevolgd door de Svinafelljokull.

Fotoos van die laatste gletsjer volgen in de volgende post.

Aurora Borealis

Eergisterenavond was het nogal laat geworden. te laat om nog even de foto’s te kopieeren en in mijn blog te plaatsen. Bij deze dus nog enkele foto’s van de Aurora Borealis zoals wij die gisteren zagen vanuit Guesthouse Anna in zuid IJsland.
Gisteren hebben we de Thjorsadalur route gereden waarbij we onder andere stopten bij de Hjalparfoss en daarna een bezoek brachten aan de opgravingen van de middeleeuwse boerderij Stöng en daarna wandelden in het door herfstkleuren nog sprookjesachtigere Gjain.

De Hjalparfoss

Onderweg naar Stöng en Gjain

Prachtige watervallen stromen naar beneden tussen stemmige herfstkleuren

Noorderlicht Fotografiereis we zijn onderweg

Gisteren zijn we laat in de middag aangekomen in IJsland. Na de luchthaven formaliteiten en het oppikken van onze Toyota Hiace 9seater konden we op weg naar de eerste bestemming: Krysuvik. De zon stond al erg laag aan de horizon en dat brengt ook het beste van Krysuvik naar boven. Mooi warme kleuren waarop het gezelschap zich gewapend met camera vol overgaven op stortte.
Vanaf Krysuvik was het nog een lange rit naar ons eerste hotel: Hotel Anna. Een erg gezellig en sfeervol hotel met uitermate vriendelijk en behulpzaam personeel die er dan ook geen probleem mee hadden dat we relatief laat aan tafel konden.
Vandaag, zondag 7 oktober hebben we de Golden Circel tour gereden. Het weer beloofde weinig goeds. Donkere wolken, harde wind sneeuw en hagel teisterde onze Toyota. Maar toeval of hogere machten, iedere keer als we op onze bestemming waren hield het op met regenen, sneeuwen of hagelen en konden we volop genieten van Skalholt, Faxi, Gullfoss, Geysir, Thingvellir en nog enkele plaatsen waar we toch echt even moesten stoppen al was het maar vanwege de warme herfstkleuren die uitnodigde tot fotograferen.

Eenmaal terug bij Hotel Anna, -de zon was net onder- werd het bewolkt en leek ook de kans op noorderlicht minimaal. Toen ik rond 20:00 uur een smsje kreeg van Rob Stammes van het polarlight centrum in Laukvik dat er activiteit was waargenomen besloot ik toch even buiten te gaan kijken. Tussen de wolken door scheen een heel flauw wit schijnsel. Twijfel tussen lichte bewolking of noorderlicht werd weggenomen door het maken van een opname met de camera waardoor duidelijk het groene schijnsel van de Aurora Borealis naar voren kwam. In een mum van tijd stonden we allemaal buiten, dik ingepakt tegen de ijzige koude.

Hoewel het Noorderlicht nog redelijk flauw was hoorde ik overal in het donker de oohs en aahs van de enthousiaste fotografen. Door en door koud gingen we weer naar binnen om de “buit” te bekijken. Een voor een ging iedereen naar bed. Vlak voor ik naar bed wilde gaan maakte ik een grote foute. Ik ging nog even naar buiten om te controleren of er nog activiteit was.  Het gevolg was dat ik iedereen weer uit bed mocht roepen om buiten te komen kijken naar de hemel die wel in vuur en vlam leek te staan. Het noorderlicht was overal tegelijkertijd en waaierde over de hele hemel. 

Het gevolg is wel dat ik nu pas toe kom aan mijn blog en dat de foto’s van vanavond nog even moeten wachten tot morgen of overmorgen voordat ik ze hier kan plaatsen. Wel een kleine selectie van foto’s van de dag en het eerste deel van het noorderlicht.

 





Nordic Magazine

Begin dit jaar kreeg ik een uitnodiging van het tijdschrift Nordic om een stukje voor de zomereditie van 2012 te schrijven. Het is natuurlijk niet moeilijk te bedenken dat dit over IJsland zou gaan. Nu is IJsland nogal uitgestrekt maar ik wist al snel dat het dit keer over de binnenlanden zou moeten gaan. Een gebied dat vroeger het domein was van de vogelvrijverklaarde, de outlaws van IJsland. De abonnees hebben het tijdschrift als het goed is inmiddels in huis. Andere geïnteresseerden adviseer ik een trip naar de plaatselijke tijdschriften of boekhandel te gaan.

In hetzelfde tijdschrift staat ook een prijsvraag. Onder de goede inzenders worden drie exemplaren van Ode aan IJsland verloot.

Een van de foto’s uit het artikel: “In het domein van de outlaws

Signeersessie

Afgelopen zaterdag was de signeersessie en daarmee meteen de aftrap voor de officiële verkoop van het boek “Ode aan IJsland”.  De boeken die in de voorverkoop waren besteld zijn maandag 16 april verstuurd en dus op dinsdag of woensdag bezorgd. dinsdag en woensdag waren voor mij spannende dagen, maar langzaam druppelde de reacties binnen van tevreden en enthousiaste lezers. Zowel op Facebook, Twitter, SMS en via het gastenboek mocht ik leuke reacties ontvangen, waarvoor mijn grote dank. 

Afgelopen zaterdag zat ik dus wat onwennig achter “mijn” tafel bij ‘t Paperas in Sint Oedenrode. In de ene hoek een stapel boeken, visitekaartjes en een reclame leaflet voor mijn Noorderlicht/Fotografiereis van oktober 2012, aan de andere kant de thermoskan koffie, een pot thee, kopjes en koekjes. Onwennig, omdat vooral bij aanvang enkel wat mensen in een grote boog om de tafel heen liepen. Bezoekers van ‘t Paperas die voor andere zaken kwamen en zich wellicht afvroegen wat er bij die tafel te doen was. 

De drempelvrees verdween gelukkig toen enkele bekenden van mij langs kwamen om hun gesigneerde exemplaar op te halen. Ook andere belangstellenden wisten toen de weg naar mijn boek te vinden. Het was een gezellige middag die voorbij gevlogen is. Ik mocht mensen begroeten die er een autorit van een, of zelfs twee uur  voor over hadden om hun eigen exemplaar van “Ode aan IJsland” in hun bezit te krijgen. 

Ik wil jullie allemaal heel erg bedanken voor jullie belangstelling en hoop dat jullie het boek met veel plezier zullen lezen en bekijken.

Fotograaf en Auteur Gerry samen met Ans, welke de Lay-out voor haar rekening heeft genomen.
Gerry signeert een exemplaar van "Ode aan IJsland" Foto: Leon van Roosmalen - www.pictureshow.nl

 

De officiële verschijningsdatum

Slechts een kleine week en dan is mijn boek Ode aan IJsland officieel verkrijgbaar bij de betere boekwinkel.

Het afgelopen weekend stond in het teken van het inpakken en verzendklaar maken van de boeken die tijdens de voorinschrijving waren besteld. Diegene die hebben aangegeven het boek toegestuurd te willen krijgen ontvangen het als het goed is morgen bij de post.

Aanstaande zaterdag 21 april 2012 van 14:00 tot 16:00 ben ik aanwezig bij de plaatselijke boekhandel in Sint Oedenrode

‘t Paperas

Markt 25
5492 AA Sint Oedenrode,

om vragen van geïnteresseerde te beantwoorden en eventueel een krabbel in je boek te plaatsen. 

Reynisdrangar

Bestellen kan natuurlijk ook via deze site, middels deze link

Wellicht tot aanstaande zaterdagmiddag in ‘t Paperas te Sint Oedenrode