Menu Close

En soms regent het hier ook

Zachtjes valt de regen op de bus als we beginnen te rijden. Vanuit Egilstaðir gaat de weg eerst stijl omhoog waarbij de grote en de hoeveelheid van de druppels die de bus teisteren onevenredig toenemen. Op de hoogste stand weten de ruitenwissers het zicht nog enigzins vrij te houden.
De windstoten zijn heftig en daarmee twee handen aan het stuur vereist. De enige zes kilometer waarin het niet regent zijn de zes kilometer in een tunnel.

Als we stoppen bij Hlaupgeiri, een pilaar in de branding aan de oostkust, is het even droog. Niet genoeg om alles te doen wat ik hier fotografisch wil doen, maar ik ben al blij dat we weer even uit de bus kunnen.

1EV 5418

Aangekomen bij de vuurtoren Hvalnesviti is het ook weer even droog. De vorige keer dat ik hier was stond ik in een lekker zonnetje en was het windstil. Een mooie reden om hier dezelfde foto te maken om zo thuis het verschil eens te bekijken.
Ik maak ook nog een fotootje met mijn 12 mm objetief om zo een net iets grotere beeldhoek te krijgen als met de 16 mm die ik hier vorige keer gebruikte. Die 4mm klinken als weinig maar zijn een wereld van verschil.
Het plaatje zal bij deelnemers van mijn vorige IJsland reis niet onbekend voorkomen

1EV 5432

En loop gewapend met een camera in je hand maar eens voorbij aan een IJslandse vuurtoren zonder een plaatje te schieten. Het is mij nog nooit gelukt.

1EV 5450

Door de regen is het niet erg om redelijk vroeg in het hotel te arriveren en het daar nog gezellig te maken. Hotel Smyrlabjorg staat bekend om zijn goede buffet, en inderdaad als ik de tafel verlaat kan ik bijna rollend naar mijn kamer.

Als ik volgende week weer thuis kom zit er niets anders op dan weer flink te matigen met eten en gericht meer te bewegen.

De indrukwekkende

Na het late diner van gisteren zijn we toch weer vroeg uit de veren. Na een goed ontbijt wordt de neus van de bus richting Dettifoss gezet. De Dettifoss, de meest krachtige waterval van West Europa behoort tot mijn favoriete watervallen vanaf het moment dat ik voor het eerst oog in oog stond met dit geweld aan water.

1EV 5310

Dit keer sta ik aan de westzijde van de waterval en ben ik gekomen via een goed geasfalteerde weg. Een grote tegenstelling met de wasborden weg die ik gewend ben te rijden. Hoewel de oostzijde mijn voorkeur heeft kan het ook zijn voordelen hebben om van deze zijde te kijken. Door de windrichting zijn het dit keer de overburen waarop de opspattende nevel het voorzien heeft.

1EV 5326

Na de Dettifoss is de Selfoss nog aan de beurt. Hier iets minder geweld maar wel een watermuur van enkele honderden meters lang en daarna nog enkele kleine watervallen die zijn aangekleed met mooi donkergroen mos.

1EV 5343

In de vele geulen die vooraf gaan aan de kleinere delen van de waterval hebben water en wind in samenspel tijdelijke kunstwerken aangelegd die na de eerst volgende bui waarschijnlijk weer een ander aanzicht hebben.

1EV 5350

We rijden terug naar de ringweg die we bij Moðrudalur weer verlaten om een stuk over de oude doorgaande route te rijden. Bij de hoogst gelegen boerderij van Ijsland houden we een korte lunchpauze die ik meteen even gebruik voor het fotograferen van de Herdubreid, de breedgeschouderde en de koningin van de bergen. Een mooie tafelberg met op de top een schattig schildvulkaantje nu bepoederd met een mooi laagje sneeuw. Alsof je kijkt naar een wat groot uitgevallen versnapering.

1EV 5370

Onderweg naar Egilstaðir lassen we een extra stop in bij de Ystri Rjukandi. Een waterval waar ik al vaak aan voorbijgereden ben maar geen blik waardig heb gegund. Vandaag is het anders. De hoeveelheid water die wordt afgevoerd door de waterval is groter dan anders. De blauwe lucht erachter en het witte bruisende water zijn vandaag uitnodigend voor een bezoek. Ik ben onder de indruk. Hoe dichter ik bij het watergeweld kom hoe meer ik besef dat ik hier nog eens op terug moet komen als ik vrij ben mijn eigen tijd in te delen.

1EV 5377

1EV 5388

We zijn bijna in Egilstaðir als mijn chauffeuse die hier is opgegroeid verteld over een oude brug die over de Jokulsa a Dal ligt. De brug is al jaren in onbruik maar ligt wel op een mooie plek in de kloof. Ook deze brug blijkt weer een gouden tip te zijn. De kloof waarin hij ligt is prachtig, vooral met het blauwwitte water wat onder de brug doorstroomd.

1EV 5398

1EV 5393

Tot Akureyri

Over de route Skogarstrond rijden we richting Gauksmyri. Voordat we daar aankomen hebben we een enkele fotostop, onder andere voor het vastleggen van het pluisgras dat hier in grote getalen voorkomt.

1EV 5077

 

In Gauksmyri mogen we getuigen zijn van een show met IJslandse paarden. Het meest tot de verbeelding sprekende “truukje” dat de IJslandse paarden voor ons in petto hebben is de Tjolt. Een gang waarbij de berijder van het paard niet steeds uit het zadel wordt gelanceerd, maar rustig blijft zitten.

Middeld een demonstratie waarbij de ruiter in een flink tempo zittend op zijn paard een rondje rijd met in haar hand een vol glas bier zonder een drup te knoeien laat het bijzondere zien van deze gang.

Even later wordt hetzelfe herhaalt maar dan met een galop. Het goede bier eindigt hierdoor vooral op de grond.

1EV 5120

Vanaf Gauksmyri gaan we via de Kotugil naar Glaumbaer. Een turfboerderij die nog tot 1947 in gebruik was, maar daarna is omgebouwd tot een museum. Meestal breng ik de meeste tijd door in het museum omdat ik het nog steeds boeiend vind om te zien hoe de IJslanders tot nog niet zo heel lang geleden leefde. Dit keer ben ik echter meer gecharmeerd van het kerkje waar ik mede door het mooie licht meer tijd doorbreng.

1EV 5149

Snaefellsnes

Na een valse start omdat we plots nog een sleutel van het hotel over hadden en we om moesten draaien kon de dag echt beginnen. Solla, onze chauffeuse vertelde me dat als er aan het begin van de dag iets mis gaat, de rest van de dag goed zal gaan.

Er waren twee opties om naar Snaefellsnes te rijden. Of via de gewone weg, of via de oude brug, de Hvitá brú. Het mag duidelijk zijn waar we voor hebben gekozen.

1EV 4943

Een van de mooiste wandelingen die je kunt doen op Snaefelsness vind ik de wandeling van Arnarstapi naar Hellnar. Mooie rotsformaties en een levendige kust lijn waar de meeuwen je de oren van de kop krijsen. Dan een stukje door een lavaveld met mooie uitzichten op bergpieken.

1EV 4995

1EV 5016

Tijdens de wandeling naar Lóndrangar wist de wind zelfs de wolken rondom de ruim 1400 meter hoge Snaefellsjokull weg te blazen zodat we een mooi zicht hadden op de gletsjer.

1EV 5038

Bij Grundafjordur wilde ik natuurlijk Kirkjufell laten zien. Waar je een paar jaar geleden werkelijk niemand zag stonden nu een 10 tal auto’s en enkele tourbussen. De markante berg heeft in de laatste jaren een ongelofelijke aanhang gekregen. En iedereen gewapend met een camera zoekt hetzelfde punt op als op “de” ansichtkaart. Ik ben er maar bij gaan staan.

1EV 5054

Een goede start

Gisteren kwamen we tegen de avond aan in hotel Cabin in Reykjavik. Het hotel ligt enigszins buiten het centrum, maar omdat we hier enkel dineren en overnachten en ik in ieder geval vroeg mijn bed op zal zoeken vind ik dat prima. Hoewel ik gedurende de nacht regelmatig even wakker wordt ben ik de volgende dag lekker fit en heb enorme zin om aan de rondreis te gaan beginnen.

Onze chauffeuse Solla is ruim op tijd aanwezig, en na een beetje passen en meten met de koffers kunnen we zodra iedereen ook nog een plekje heeft gevonden op weg.
Onze route van vandaag gaat eerst naar Thingvellir. Een mooi gebied als je houd van geologie, maar ook als je geïnteresseerd bent in de geschiedenis van IJsland. Dit was lang een van de meest belangrijke plaatsen van het land. De plaats waar ieder jaar alle hoofdmannen bijeenkwamen om alles wat geregeld moet worden te regelen. Huwelijken werden gesloten, nieuwe wetten werden verworpen of aangenomen, vonnissen werden voltrokken etc…

1EV 4869

Een opvallende steen ingeklemd tussen twee rotsen trok hier mijn aandacht. De steen hangt er al jaren, en zal er waarschijnlijk nog jaren hangen.
Via de Kaldidalur route rijden we een stuk noordelijker waar we uitkomen bij Hussafell. We bekijken het atelier van Pall Gudmunson, een plaatselijke kunstenaar die veel mooie werken maakt. Hij is aan het werk in zijn atelier, maar ik heb gehoord dat hij het niet zo heeft op pottenkijkers dus laat ik hem ook maar met rust.
Niet ver van Husafell liggen de Hraun en Barnafossar twee bijzondere watervallen op slechts 5 minuten wandelen van elkaar, al hebben we veel meer dan die 5 minuten nodig om te genieten van het nu wel erg mooie blauwe water van de rivier Hvitá.

1EV 4888

Na een bezoek aan Deildartungahver gaan we naar hotel Reykholt waar we de nacht zullen doorbrengen. Morgen gaan we naar Snaefellsnes

1EV 4924

 

IJsland Infrarood in de ibook store

Zolang als ik weet dat het bestaat experimenteer ik met een alternatieve vorm van fotografie, de infrarood fotografie. De resultaten van deze vorm van fotografie doen vaak wat mystiek aan, net zoals het IJslandse landschap.

Het was dan ook slechts een kwestie van tijd alvorens ik deze vorm van fotografie ook ging toepassen gedurende mijn IJslandreizen. In 2006 nam ik voor het eerst een infrarood filter mee naar IJsland.

Zoals met alles moet je ook deze vorm van fotografie leren met vallen en opstaan. De eerste resultaten vielen vaak toch wat tegen of brachten in ieder geval niet wat ik ervan had verwacht. Maar nu na veel schaven, bijstellen en aanpassen van mijn workflow bereik ik gewenste resultaten.

Een aantal van deze foto´s zijn nu gebundeld in het 163 pagina’s tellende iBook (digitaal boek voor Ipad en Mac computers) getiteld “ IJsland Infrarood” en is vanaf vandaag te koop.

Bekijk het in de iBook store: IJsland Infrarood door Gerry van Roosmalen

Enkele foto’s die zijn gebruikt in het boek.

Portret van een fotograaf

Het grote voordeel dat je hebt als je op pad bent met een groep enthousiaste fotografen is dat je bij thuiskomst regelmatig foto’s in je mailbox terugvind waarop jezelf figureert. Natuurlijk kan dat net zo goed een nadeel zijn.  Je komt niet net van de kapper, en je hebt ook niet je mooiste kleren aan. Je kapsel is meestal verzorgd door de wind, de regen of een combinatie van beide, en na een paar dagen kruipen over IJslandse bodem zitten de vouwen ook niet meer zo strak in je broek.

Toch vind ik het –meestal- leuk om foto’s te zien die onverwacht van mij zijn gemaakt tijdens enige actie. Natuurlijk is die actie vaak in de vorm van het vasthouden van een camera voor je gezicht, het opstellen van een statief, of het plat op de grond liggen om net dat stukje voorgrond op je foto goed te laten integreren met de achtergrond. Vaak, meestal maar niet altijd is die achtergrond dan weer je hoofdonderwerp en je wilt door je standpunt natuurlijk voorkomen dat de eerste de beste fotograaf die na je komt precies dezelfde foto maakt.

Ik heb ondertussen een behoorlijke voorraad zelfportretten, en vanmiddag besloot ik daar eens tussen te gaan spitten. Enkele voor mij opvallende foto’s heb ik er tussen uitgehaald en staan hieronder.

Bovenstaande foto werd tijdens de laatste trip naar IJsland gemaakt. Ik had strategisch een paar rotsblokken in de stroming bij de Svartifoss gekozen als ideale plek voor het maken van de foto. En hoewel het lijkt alsof ik hier erg comfortabel lig viel dat in de praktijk wel wat tegen.

Deze twee foto’s werden gemaakt tijdens een korte fotostop tussen Geiser en Thingvellir. Terwijl de onderste foto authentiek is werd ik voor de foto daarboven onverbiddelijk terug de storm in gestuurd om vrijwillig te poseren. En dat terwijl ik net de luwte van de bus had opgezocht om even wat op te warmen.

En zo volgen hier onder nog een paar voorbeelden waarbij soms spontaan, maar soms ook geposeerd een foto werd genomen. Vaak stond ik toevallig net op tijdens “the decisive moment”, en moest “the decisive moment” even opnieuw worden gespeeld. Soms werden we ook met voorbedachte raden opgesteld om zo tot “de”  foto te komen, maar over het algemeen ging alles voornamelijk spontaan.

Een aktieshot

Wie de schoen past…

Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Ik had dus beter moeten weten toen ik besloot dat mijn Meindl wandelschoenen model “ Island” nog wel een reisje naar IJsland af zouden kunnen. Mijn vorige paar mocht na jaren trouwe dienst achter blijven in IJsland nadat ze tijdens een wandeling bij Hrossaborg de tong steeds verder lieten hangen en het uiteindelijk moesten opgeven.

2011, mijn trouwe Meindl´s geven het op

De keuze, -met twee paar nieuwe wandelschoenen in de kast, dit keer van HanWag – toch te kiezen voor mijn oude vertrouwde Meindl’s was een impulsieve daad. Ik had ze per slot van rekening net nog goed schoongemaakt en voorzien van een nieuwe waterafstotende laag. De zolen zagen er nog lang niet zo slecht uit, en het terrein dat we gedurende de fotografiereis zouden bezoeken was niet zo heftig dat deze schoenen het niet aan zouden kunnen.
Wat vervloekte ik mezelf toen ik maandagmorgen naar mijn schoenen keek en zag dat het bovenste stukje van de zool bij de tenen een stukje open stond. Nog voordat ik twee stappen had gezet waren de eerste 5 tot 10 centimeter ook losgekomen. Ik trok mijn schoen uit en bekeek hem eens aandachtig. Hij had wel wat weg van een hond die na een lange wandeling met zijn bek wijd open staat te hijgen.

Vanaf Guesthouse Anna is het ongeveer 80 kilometer naar de dichtstbijzijnde “stad” Selfoss. Te ver dus om even naar toe te rijden. Op onze route van vandaag ligt het plaatsje Hvolsvöllur. Met hooguit een paar honderd inwoners schat ik mijn kansen op een schoenenwinkel erg klein in, maar wellicht dat een tube lijm voor vandaag afdoende is. Dit natuurlijk in combinatie met de rol Ductape die ik meekrijg van Einar, de eigenaar van Guesthouse Anna.

Bij de plaatselijke supermarkt hebben ze slechts hobbylijm en bij de tegenover liggende benzinepomp kunnen ze me helaas ook niet aan lijm helpen. Wel hoor ik dat er in het dorp een heuse Húsasmiþjan zit. Een soort bouwmarkt. In het kleine dorp is de winkel niet moeilijk te vinden. Mijn oog valt al snel op een rek met schoenen. Wie weet is dat de beste oplossing voor mijn probleem. De schoenen zien er stevig uit, zijn hoog, en hebben…. stalen neuzen. Niet echt geschikt waarschijnlijk als wandelschoen, maar ik houd het wel in gedachten voor het geval ik niets anders zal vinden.

Het IJslands voor lijm blijkt Lím te zijn. En voor slechts 1000 kronen mag ik mezelf de trotse eigenaar noemen van een tube ‘Dana Lím´ van 40ml. Ik knijp een flink deel van de tube leeg tussen de zool en schoen welke een nog grotere afstand van elkaar hebben aangenomen. Ik draai er flink wat Ductape omheen en hoop maar dat het in ieder geval voor vandaag genoeg zal zijn. Als het tot vanavond kan blijven zitten kan ik in het hotel de schoenen goed droog föhnen en de procedure herhalen zodat ik deze week nog met mijn schoenen vooruit kan, al zie ik het somber in.

Even later zijn we weer op weg. Voor we bij ons eerste doel zijn hebben we een paar fotostops, maar even later staan we toch bij de Hjálparfoss, een mooie dubbele waterval langs de mooie route Thjorsadalur.
Dan blijkt het dat mijn schoenen niet de enige zijn die er vandaag de brui aan geven. Ook de schoenen van Caroline hebben het opgegeven. Niet bij de teen, maar bij de hak.

Ook bij deze schoen wordt een goede hoeveelheid Lím tussen zool en schoen gespoten waarna ik als volleerd hoefsmid begin aan het inwikkelen van schoen en zool met Ductape.

Het wordt me wel duidelijk dat we toch op zoek moeten naar een schoenenwinkel. Voor mijn eigen schoenen kan ik het mezelf nog verantwoorden om met lapmiddelen te werken. Dat geld niet voor mijn gasten.
De rest van de dag moeten we steeds ons beste beentje voorzetten om de schoenen enigszins te sparen, en wonderwel houden ze het door de dag heen redelijk, al verlies ik al na een paar kilometer wandelen de Ductape, en laat de “lim” ook steeds verder los. Met de draadjes lijm die zo gespannen tussen zool en schoen komen te staan lijkt mijn schoen steeds meer op een hond die vervaarlijk zijn gele tanden laat zien.
Op de weg terug naar ons hotel komen we bij de afslag. Links naar het hotel, rechts naar Selfoss. 30 kilometer. Ik bedenk me dat de omweg naar Selfoss, het zoeken naar de winkel, het passen van de schoenen ons snel op een achterstand van anderhalf uur zal komen te staan. Tijd die ik hiervoor liever niet verspil. Richting het hotel ligt ook nog het plaatsje Hella. Ik besef dat met een inwonersaantal van 900 een goed gesorteerde schoenenwinkel niet direct voor de hand ligt, maar ik waag mijn kansen.
Navraag bij de benzinepomp van Hella leert me dat ik de meeste kans maak bij de winkel Pakkhúsið die aan de overkant van de straat ligt. Ik wil niet zeggen dat er in Hella nooit wat gebeurt, maar ik denk dat die bus met fotografen waarvan er twee binnen komen lopen, schoenen passen, ze direct aantrekken en hun oude schoenen achter laten en 5 minuten later weer buiten staan toch het gesprek is geweest van de dag, en dat zelfs het nieuws van de Barðarbunga even naar de achtergrond verdrongen heeft. Voor slechts ISK 16,900 per paar mogen we ons de trotse eigenaar noemen van heusse Conway Gönguskór.

Tevreden over onze nieuwe wandelschoenen vervolgen we onze weg naar het hotel. Morgen weer een normale dag waar we weer met beide benen aan de grond aan zullen beginnen.

Foto´s van de reparaties beschikbaar gesteld door Steven Warmoes

Huiswaarts…

En weer sneller dan ik dacht, en sneller dan ik zou willen zijn we alweer aangekomen bij de laatste dag van deze fotografie/noorderlicht reis. Deze dag wordt gevuld met de plekken die we op de heenweg hebben overgeslagen.
Het weer zit ons enorm mee, al zou ik als fotograaf liever wat wolken partijen zien, maar hoor mij nu eens klagen bij een strak blauwe lucht…

Een van de momenten dat de bus toch echt aan de kant moet is als we bij windstilte een bijna rimpelloos meertje zien aan de voet van de ruim 700 meter hoge berg Lómagnúpur. Dat vraagt niet enkel om een foto van de berg, maar ook voor een groepsfoto. Dit is hiervoor een mooie locatie. Oké, we zien er een beetje ondermaats uit bij deze gigantische rotspartij, maar bij al die schoonheid en natuurfenomenen die we de afgelopen week mochten aanschouwen kunnen we ook niet anders dan ons klein en nietig voelen.

Een plek waar ik altijd even tot rust kom is toch wel bij de stroomversnelling in de rivier de þvera. Hier kun je met gemak de hele dag blijven zitten en je geen moment vervelen.

Die hele dag hebben we helaas niet, wat met bijna 400 kilometer voor de boeg moeten we toch keuzes maken. De volgende keuze die we maken is de Skógafoss. Een ruim 60 meter hoge waterval die vandaag wordt vergezeld van een dubbele en soms zelfs 4 dubbele regenboog. Maar daarvoor moet Ik dan natuurlijk wel de spiegeling meetellen.

De laatste echte fotostop is bij de Seljalandsfoss. Op de heenweg moesten we hier vanwege het erge slechte weer gewoon aan voorbij rijden.

Voordat we verder rijden naar hotel Berg in Keflavík stoppen we nog even langs de route gewoon omdat het hier weer zo mooi is.

De oktoberreis heeft weer veel mooie (foto)momenten opgeleverd en ik kijk uiterst tevreden terug op de prachtige Dagen en fotomomenten die we hier hebben gehad.

Steven, Caroline, Magda, Hans, Betty, Colette, en Lita, bedankt voor jullie fijne gezelschap, fijne gesprekken en al het andere wat deze reis onvergetelijk heeft gemaakt.

Ook interesse in een fotografie reis met kans op Noorderlicht in IJsland? Klik hier

Een dagje Skaftafell

Het is alweer de zesde dag in IJsland. Het is gisterenavond nogal laat geworden. Het zien van de Aurora Borealis heeft me op scherp gezet. Slaapdronken kijk ik tussen twee hazenslaapjes door naar buiten om te kijken hoe de Aurora zich ontwikkeld.

De aurora is zowat de hele nacht doorgegaan, en zelfs in het schemer van de ochtend zijn nog sporen van het noorderlicht aanwezig.
De heldere nacht gaat over in een heldere dag. Vandaag staat of Skaftafell op het programma, of met een beetje geluk de Bárðarbunga. Hoewel het weer bij ons hotel prachtig is zie ik op de weersite van IJsland voornamelijk bewolking en sneeuw daar waar de Bárðarbunga hoort te liggen. Om acht uur krijg ik dan ook de bevestiging dat vanwege het weer de vlucht over de vulkaan niet zal doorgaan. Er blijft nog een beetje hoop voor de namiddag, maar de kans is erg klein.

Op deze kleine tegenslag na belooft het een prachtige dag te gaan worden die we voornamelijk zullen doorbrengen
in Skaftafell.

De wandeling naar de Svartifoss is al weergaloos. Een mooie blauwe lucht met wat strategisch geplaatste witte wolken maakt het moeilijk om de groep fotografen in beweging te krijgen. “ Nee, het is hier zo mooi, Nog even dit fotograferen, en oh dat is ook wel erg boeiend”. Het maakt mij niet uit. Vandaag hebben we voldoende tijd om dit mooie stukje IJsland goed op de foto vast te leggen.
Welke kant je ook uit kijkt, alles is een plaatje. Je kunt blijven schieten, en waarheen je de camera ook draait, het verveelt nooit.

De route van Svartifoss naar de Skaftelljökull is niet lang, maar met een groep fotografen in de bus kun je er wel erg lang over doen. Het doet mij dan ook alleen maar plezier om overal om me heen camera´s te horen klikken, statieven uitgestald en ingeklapt zien worden en de ene oh over de andere te horen. Ikzelf doe daar ook gewoon aan mee.

De wandeling naar de tong van de gletsjer lijkt ook nu weer wat langer te zijn geworden. Ik hoorde dat de gemiddelde terugtrekking van de gletsjer rond de 50 meter per jaar ligt. Ik ga op mijn gemak aan de waterkant zitten en neem de omgeving eens goed in me op.

Wat voel ik me klein onder deze kollosale ijspieken. Een stukje voor de gletsjer lijkt het water plots wat tot rust te komen. Het levert een mooi contrast op met de rest van dit stuk van de gletsjer. Soms loont het om gewoon even rustig op een plekje te gaan zitten en te kijken wat er gebeurt.

Tevreden pak ik mijn camera terug in de rugzak en wandel langzaam terug naar de parkeerplaats. Maar voordat ik terug ben bij het hotel moet ik de camera toch weer te voorschijn halen. Dit kun je niet negeren.

Nadat ik de bus nog even volgetankt heb zodat we morgen niet te vaak hoeven te stoppen zie ik de lucht langzaam rose kleuren. Gewapend met mijn camera snel ik naar een heuvel achter het hotel vanwaar ik geniet en tegelijkertijd foto´s maak van deze mooie zonsondergang.

In de avonduren hebben we nog een klein beetje noorderlicht. Liggend op een heuvel geniet ik van het schouwspel. Mijn camera is geprogrameerd om te blijven schieten, daar hoef ik niets aan te doen. Ik hoef alleen maar te kijken.