Het aanhoudende slechte weer dwingt ons steeds meer om naar het noordoosten van IJsland door te rijden. Mochten we met de boot gaan, hadden we duidelijk de wind in de zeilen. Rijdend met een camper is die wind een heel ander verhaal. Het noorden van IJsland is gelukkig verkeersluw. Ik kan hier gewoon midden op de weg rijden, zodat ik wat meer speling heb voordat ik eventueel met de camper de berm in word geblazen. Het is wel extra opletten voor achteropkomend verkeer en tegenliggers.

Hoewel de planning was om vooral in het Zuidwesten van IJsland te blijven in verband met meerdaagse wandeltochten, zijn zowel het weer als enkele andere omstandigheden, reden om het noorden van IJsland op te zoeken. Plekken die ik eerder bezocht, en waarvan ik genoten heb mag ik nu delen met Ans, en samen genieten is meer dan dubbel genieten.

Binnen veertien dagen kom ik voor de tweede keer bij Rauðinúpur met de twee staken Sölvanöf en Karl, bewoond door Jan van Genten en alken, al lijken die laatste alweer vertrokken. We staan ook weer bij het strand van Kópasker met de naamloze rotspieken in de zee.

Nieuw voor mij is Grafarkirkja. Ik ben hier in het verleden verschillende keren aan voorbij gereden, maar het slechte weer dat ons hier even weet in te halen zorgt voor een zeer fotogenieke achtergrond. Het gaat in de fotografie dan ook vaak niet om wat er op de foto komt, maar wat de omstandigheden zijn. Met zonnig weer zou ik hier zo aan voorbij zijn gereden, maar nu doet het me wel wat.

In een paar dagen rijden we via het noorden naar het oosten, in de hoop op het ontsnappen aan de harde wind en de vele regen. Zonder succes helaas. In de hoop op beter weer, of interessant licht wijken we bij harde wind uit naar Bakkagerði voor een wandeling naar Storurð en voor een meet en greet met de vele papegaaiduikers. Wat een desillusie. Het slechte weer haalt ons in, de lucht is bijna zwart van de wolken, en de camping is meer dan overvol. We hebben een weekend uitgezocht met veel livemuziek en andere festiviteiten. We zijn beide niet in de stemming, misschien nog wel voor de muziek, maar een nacht op een overvolle camping met waarschijnlijk veel geluidsoverlast zitten we ook niet op te wachten.

Nu we toch hier zijn besluiten we op papegaaiduiker safari te gaan. Onderweg naar de parkeerplaats staan we nog net niet in de file, en op het kleine schiereiland zijn nu waarschijnlijk meer mensen dan papegaaiduikers. Dat is natuurlijk niet echt zo, maar het lijkt wel.

Op zoek naar een rustig plekje voor de nacht ontvluchten we Bakkagerði, en wederom zonder planning stoppen we op een heerlijke rustige en mooi gelegen camping vlak aan het begin van de Öxipass.

Dan nog even dit

Bedankt voor het lezen van dit bericht. Als schrijver en fotograaf vind ik het belangrijk en fijn om wat feedback te krijgen. Al zijn het maar twee of drie woorden. Een like is natuurlijk al leuk, maar een paar woorden over hoe je het vond zijn een boost voor mijn motivatie om met plezier te blijven schrijven.
Alvast bedankt!

---