Om de laatste twee dagen dat Ans nog hier is niet verloren te laten gaan met wachten tot het vliegtuig vertrekt rijden we naar Nesjavellir. Een mooi gebied met bergen, hete bronnen en surrealistiche landschappen. We zijn laat vandaag en meer tijd dan voor een korte wandeling is er niet. We kiezen voor een gebied met veel hete bronnen. Het meeste wat hier opvalt is het ontbreken van grote drukte. Een handjevol mensen bevind zich op de route. We zien ze slechts op afstand, verder zijn we vrijwel alleen. De bereikbaarheid zal meespelen dat het hier wat rustiger is. Er zijn andere hete bronnen waar je de auto bijna bovenop kunt parkeren Deze route vereist iets meer inspanning, al zijn het aantal kilometers nog steeds niet groot.

Geen twee hete bronnen zijn hetzelfde

We hebben al veel hete bronnen gezien in IJsland. Maar geen twee gebieden zijn hetzelfde. Ook dit gebied heeft weer een ander soort schoonheid. Nog steeds, na al mijn bezoeken aan IJsland weet het land mij te verbazen. We volgen de route door een smalle kloof voorafgegaand door een riviertje met een vreemd heldere minerale ondergrond. Onze wandeling eindigt bij een platform met een mooi zicht op een geul waaruit veel stoom uit de grond weet te ontsnappen. Wanneer de wind er onder de goede hoek doorheen blaast is ook de ondergrond zichtbaar, en ik probeer die momenten te vangen.

Enthousiast door wat we al gezien hebben willen we verder gaan met de wandeling. Onze kaart laat zien dat de rest van de wandeling voornamelijk langs de energie centrale gaat. Die route is nog zes kilometer, terwijl we ook terug kunnen in drie. We kiezen voor die laatste optie. Voor morgen hebben we een wat langere wandeling in de planning.

Die avond zitten we op een camping die volgens de recensies niet veel sterren verdient, maar meestal wordt dan geklaagd over sanitair, en dat hebben we zelf aan boord. Buiten een plekje hebben we niets nodig. We zijn bijna geheel zelfvoorzienend. Wij zijn al blij wanneer we ons toilet kunnen legen en het water kunnen bijvullen. En het voordeel van een weinig sterren camping is de rust en de ruimte.

Het gastenboek van de expositie

Vanmorgen, toen we in Akranes waren ben ik natuurlijk even naar de vuurtoren, waar ik mijn espositie had, gegaan. Ik moest nog even afscheid nemen van Hilmar, en mijn gastenboek ophalen. In de avond heb ik tijd om het door te nemen. Veel mensen hebben de moeite genomen om iets persoonlijks te schrijven over de expositie, en ik zie ook veel namen van bekenden, en dat doet me natuurlijk goed. Leuk om te zien dat mensen de moeite hebben genomen naar de foto´s te komen kijken, en dan ook nog wat in het gastenboek te schrijven. Het boek is een mooie herinnering aan deze unieke kans om in IJsland te mogen exposeren.

Nog een laatste wandelpoging

Een wandeling die we bij ons vorige bezoek niet af konden maken vanwege een dik pak sneeuw gaat op herhaling. De rugzakken zijn gepakt. Kijkend naar de lucht gaat ook de regenkleding mee.

Vol goede moed beginnen we aan de wandeling. Het eerste deel wordt bijna routine. Ooit, aan het begin van deze eeuw hebben we de wandeling wel kunnen maken. Toch krijgen we allebei veel “Oja“ momenten.

Na een steile klim staan we op wat ik het mooiste plekje van de wandeling vindt. Mooie rotsformaties en doorkijkjes. Sommige punten herken ik meteen, bij andere met ik toch echt twee keer kijken vanuit welke hoek ik ooit eerder een foto maakte. Foto‘s die ik ooit nog op dia of negatief maakte, maar nu digitaal nogmaals vastleg. De uithangende steen waaronder je uitzicht hebt op Reykjavík, het doorkijkje in rode steen, de rots met de grillige pilaren. Allemaal plekken met herinneringen. Door de natuur gladgepolijste stenen in mooie vormen en subtiele gekleurde lijnen. Op de harde wind na is het een bijna perfecte wandeling.

Hefigere weersomstandigheden

We komen een stuk hoger waar de wind meer vat op ons krijgt en de gevoelstemperatuur flink daalt. In de verte zie ik op nog grotere hoogte hoe de wolken hun natte lading over het landschap laten vallen. Ik blijf even kijken, en besef dan dat het geen lokale bui is, maar een bui die zich snel begint uit te breiden. Het kost me even moeite om Ans te overtuigen om te keren. De omstandigheden lijken extremer te worden, en hoewel we goed voorbereid zijn, gaat dit net een stap te ver.

Het voordeel is dat we tot nu toe enkel zijn gestegen. De terugweg gaat bergafwaarts en daarmee ook een stuk sneller. Een paar honderd meter voor onze camper beginnen de druppels te vallen. We zijn net op tijd terug om de harde regen voor te zijn. Ondanks de ingekorte versie van deze wandeling kijken we terug op een geslaagde dag.

We rijden naar de camping in Vogar niet ver van de luchthaven Keflavík. In de avond worden de spullen die Ans mee naar huis wil nemen ingepakt, en wat vroeger dan normaal liggen we in bed. Gelukkig hebben we niet de eerste vlucht dus de wekker hoeft pas om 07:00 af te gaan.

Afscheid

We zijn ruim op tijd bij het vliegveld. Ik parkeer even op de Kiss and Ride plek. We pakken de spullen die mee moeten, en nemen alvast een beetje afscheid. Even een dikke knuffel, en terwijl Ans naar binnen gaat rijd ik met de camper naar de parkeerplaats. Ik ga de camper parkeren, en dan naar de vertrekhal teruglopen. Ik weet dat er op het vliegveld wel eens wat mis kan gaan, en ik zou het vervelend vinden als Ans alles zelf moet proberen op te lossen.

De parkeerplaats is zo gevonden. Ongeveer vijftien minuten later ben ik weer bij Ans. Alles ging vanzelf, en ze kan meteen in de rij voor bagage drop off. Ik sluit mee aan zodat we nog even “samen tijd hebben“. De rij is lang, maar het loopt redelijk door. Vlak bij de doorgang voor de douane check nemen we nu echt afscheid. Ik kijk nog even totdat ze boven aan de trap uit zicht verdwijnt, dan loop ik terug naar de camper.

Eerst maar even wat boodschappen gaan doen, de camper voltanken en even koffie drinken. Ik blijf een beetje hangen in de buurt van het vliegveld. Mocht er toch nog iets gebeuren kan ik in ieder geval nog proberen wat te helpen.

We hebben nog een tijdje contact totdat ik hoor dat ze in het vliegtuig zit. Op Flightradar zie ik even later dat het vliegtuig is opgestegen.

 

Vandaag is het mooi weer, dus wellicht is Gunnuhver een goed idee om te bezoeken. Met een leeg en eenzaam gevoel rijd ik IJsland weer in.

 

Dan nog even dit

Bedankt voor het lezen van dit bericht. Als schrijver en fotograaf vind ik het belangrijk en fijn om wat feedback te krijgen. Al zijn het maar twee of drie woorden. Een like is natuurlijk al leuk, maar een paar woorden over hoe je het vond zijn een boost voor mijn motivatie om met plezier te blijven schrijven.
Alvast bedankt!

---

Staat IJsland op je verlanglijst? (Zou wel moeten) Denk dan eens aan IJslandTours. Veel enthousiasme, veel kennis, vriendelijk en behulpzaam.